Een verhaal over duizeling is een literair essay over onze condition humaine.
Don Quichot
Camille de Toledo begint zijn verhaal met de romanfiguur Don Quichot, het toonbeeld van de Sapiens narrans: een wezen dat meer geloof hecht aan de verhalen die hij verzint dan aan de beproevingen die zijn lichaam of de wereld moet doorstaan. Hij is daarmee een voorbode van de huidige manier van de wereld bewonen – met theorieën, economische modellen en technische uitvindingen creëren ook wij narratieve constructies. We beseffen dat we onze omgeving en andere levensvormen dreigen te verwoesten, maar blijven houvast zoeken in onze narratieve bezweringen, en die tegenstelling doet ons duizelen.
Duizelingen
Vervolgens voert De Toledo ons binnen in een literaire en visuele wereld waarin dat duizelen al opdoemt: in de werken van bijvoorbeeld Glissant, Hitchcock, Holbein, Melville en Sebald. In die wereld is het geloof in vooruitgang en zekerheid reeds aan het wankelen, maar ontdekt De Toledo ook hoe de Sapiens narrans weer vaste grond onder de voeten kan krijgen.
Over de auteur
Camille de Toledo (Lyon, 1976) richt zich in zijn werk op herinnering, vertaling en de kloof tussen taal en het leven.Hij publiceerde onder meer Le hêtre et le bouleau (2009), waarin autobiografie, fictie en kritische reflectie samenkomen, Thésée, sa vie nouvelle (2020), een veelgeprezen roman, en Le fleuve qui voulait écrire (2021), waarin de Loire een stem krijgt. Lees meer